Wizualizacja

Kierunki weryfikacji empirycznej i wyzwania modelu ICD-11

Przegląd obszarów dyskusji naukowej wokół modelu WHO: od statusu kwalifikatora borderline i braku domeny psychotyzmu, po rzetelność sędziowską i kryteria funkcjonalne w orzecznictwie.

Moduł A • Model teoretyczny Pełna wizualizacja w katalogu →

Kierunki weryfikacji empirycznej i wyzwania modelu ICD-11

Przegląd obszarów dyskusji naukowej wokół modelu WHO: od statusu kwalifikatora borderline i braku domeny psychotyzmu, po rzetelność sędziowską i kryteria funkcjonalne w orzecznictwie.

Zakres interpretacyjny i ograniczenia: Zestawienie ma charakter analityczno-przeglądowy. Model ICD-11 stanowi ramy kliniczne podlegające ciągłej ewaluacji w ramach dorocznych aktualizacji WHO.
Krok 1 • Ocena stresu

Objawy psychotyczne a nasilenie dysfunkcji

Przemijające stany dysocjacyjne i zjawiska pseudopsychotyczne pod wpływem stresu podlegają ocenie w kryteriach nasilenia (umiarkowane i ciężkie).

Krok 2 • 6A22

Zaburzenie schizotypowe w spektrum psychoz

Trwałe, niepowiązane ze stresem zniekształcenia poznawczo-percepcyjne zakodowano w spektrum schizofrenii (6A22), a nie w domenach cech 6D11.

Krok 3 • Borderline

Kwalifikator hybrydowy (6D11.5)

Pozostawienie wzorca borderline jako pragmatycznego łącznika z dowodami RCT rodzi pytania badawcze o jego wartość dodaną względem 5 domen.

Mechanizm psychologiczny

Debata nozologiczna: Wyłączenie domeny Psychotyzmu z cech osobowości nie oznacza ignorowania zjawisk subpsychotycznych – są one kluczowym kryterium oceny głębokości dezorganizacji osobowości (nasilenie). Z kolei utrzymanie kwalifikatora borderline stanowi pomost kliniczny, którego wartość predykcyjna jest obecnie weryfikowana empirycznie.