Wizualizacja

Architektura Paradygmatu Wymiarowego: ICD-11, AMPD i HiTOP

Interaktywny model porównawczy przejścia od kategorialnych szufladek diagnostycznych do dwustopniowej oceny nasilenia, domen cech oraz trajektorii podłużnej remisji.

Moduł A • Model teoretyczny Pełna wizualizacja w katalogu →

Architektura Paradygmatu Wymiarowego: ICD-11, AMPD i HiTOP

Interaktywny model porównawczy przejścia od kategorialnych szufladek diagnostycznych do dwustopniowej oceny nasilenia, domen cech oraz trajektorii podłużnej remisji.

Zakres interpretacyjny i ograniczenia: Model wymiarowy wymaga ustrukturyzowanych narzędzi oceny (np. LPFS); w rutynowej praktyce klinicznej nadal współistnieje z kodowaniem tradycyjnym.
Krok 1 • Krok 1: Nasilenie

1. Poziom nasilenia zaburzenia

Ocena globalnej dysfunkcji: Trudności osobowościowe, Łagodne, Umiarkowane lub Ciężkie — mierzone deficytem Ja i relacji.

Krok 2 • Krok 2: Cechy

2. Profilowanie 5 domen cech

Identyfikacja wymiarów: Negatywna afektywność, Odłączenie, Dyssocjalność, Rozhamowanie oraz Anankastia.

Krok 3 • Specyfikator

3. Kwalifikator Borderline pattern

Zachowany specyfikator wzorca 6D11.5 — chroniący ciągłość refundacji leczenia i protokołów badań RCT.

Krok 4 • Planowanie

4. Spersonalizowana psychoterapia

Dopasowanie intensywności interwencji do poziomu nasilenia, a technik do wiodących domen cech.

Mechanizm psychologiczny

Przełom nozologiczny ICD-11: Zamiast sztucznej komorbidności kilku zaburzeń osobowości, pacjent otrzymuje precyzyjną diagnozę stopnia dezorganizacji funkcjonowania oraz zindywidualizowany profil cech, co eliminuje stygmatyzację i poprawia trafność planowania leczenia.