Metafora koncepcyjna: Sonar wieloczęstotliwościowy przenikający mgłę kliniczną
Co ta metafora tłumaczy?
- Gęsta mgła morska i sprzeczne relacje obserwatorów: Chaos pojęciowy lat 50. i 60. XX w. i zerowa zgodność diagnostyczna między psychoanalitykami
- Impuls I: badanie temperatury wody: Domena afektu: chroniczny gniew, anhedonia i specyficzne poczucie pustki
- Impuls II: wykrywanie podwodnych eksplozji: Domena impulsywności: powtarzające się samookaleczenia i groźby samobójcze (acting-out)
- Impuls III: badanie prądów przyciągania i odpychania: Domena relacji interpersonalnych: panika separacyjna i ambiwalencja zależności
- Impuls IV: chwilowe zawirowania magnetyczne igły kompasu: Doznania quasi-psychotyczne: przemijająca depersonalizacja i idee ksobne w stresie
- Impuls V: stabilność kadłuba na spokojnych wodach portu: Selektywna adaptacja: poprawne funkcjonowanie w zorganizowanych strukturach zawodowych
Gdzie używa się jej w terapii?
Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga
Ta metafora może być MNIEJ pomocna:
- Metafora sonaru podkreśla standaryzację deskryptywną, nie uwzględniając podświadomych procesów przeniesienia ani biologicznych markerów epigenetycznych.
- Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
- W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.