Metafora kliniczna

Cztery Różne Drogi w Gęstej Mgle

Wyobraź sobie czterech wędrowców, którzy zgubili szlak w tej samej gęstej mgle w górach — ta mgła to dysregulacja emocjonalna BPD. Pierwszy wędrowiec (Anna) woła głośno i desperacko biegnie za każdym cieniem, bojąc się samotności. Drugi (Michał) wścieka się na mgłę, tnie gałęzie maczetą i biegnie na oślep po zboczu, ryzykując upadek w przepaść. Trzecia (Katarzyna) idzie sztywno prosto przed siebie z uśmiechem na twarzy, udając, że widzi drogę, choć w tajemnicy kaleczy dłonie o ciernie, byle nie zemdleć z wyczerpania. Czwarty (Tomasz) siada bez ruchu na kamieniu, patrząc na swoje dłonie i zastanawiając się, czy jego ciało w ogóle istnieje. Każdy z nich zgubił się w tej samej mgle, ale każdy potrzebuje innej dłoni, by odnaleźć drogę powrotną do schroniska.

Co ta metafora tłumaczy?

  • Cztery różne kostiumy teatralne: Widoczne w zachowaniu style radzenia sobie z cierpieniem w różnych sytuacjach społecznych
  • Jeden i ten sam aktor pod każdym kostiumem: Wspólny neurobiologiczny i relacyjny rdzeń zaburzenia borderline u wszystkich 4 pacjentów
  • Scenariusz pisany przez historię dzieciństwa: Wczesnodziecięce schematy poznawcze, traumy więzi i unieważniające otoczenie
  • Nauka nowego tekstu i improwizacji: Nabywanie elastycznych umiejętności behawioralnych w trakcie psychoterapii

Gdzie używa się jej w terapii?

  • Monografia kliniczna
  • Metafora koncepcyjna
  • Psychoterapia.no

Błędne interpretacje i kiedy to NIE pomaga

Ta metafora może być MNIEJ pomocna:

  • Opisane przypadki stanowią fikcyjne winiety dydaktyczne służące celom edukacyjnym; nie odzwierciedlają danych żadnego konkretnego pacjenta.
  • Nie stosować jako dosłownej oceny zachowania pacjenta.
  • W stanie ostrej dysregulacji afektywnej pierwszeństwo mają techniki behawioralne TIPP/STOP, a nie analiza metafory.