Biospołeczny cykl rozregulowania i unieważnienia (Linehan)
Interaktywny model transakcji pomiędzy wrodzoną podatnością biologiczną a środowiskiem unieważniającym, prowadzący do eskalacji samouszkodzeń.
Biospołeczny cykl rozregulowania i unieważnienia (Linehan)
Interaktywny model transakcji pomiędzy wrodzoną podatnością biologiczną a środowiskiem unieważniającym, prowadzący do eskalacji samouszkodzeń.
1. Biologiczna podatność afektywna
Niski próg pobudzenia limbicznego, natychmiastowa reakcja o skrajnej amplitudzie i powolny powrót do stanu równowagi.
2. Unieważniająca reakcja otoczenia
Opiekunowie karzą, negują lub wyśmiewają ból dziecka: „Przesadzasz”, „Nic się nie stało”, „Robisz to na pokaz”.
3. Przeciążenie i eskalacja afektu
Brak nauki nazywania emocji i modulacji pobudzenia. Dziecko tłumi stany wewnętrzne aż do wybuchu paniki lub furii.
4. Samouszkodzenie jako regulator
W akcie skrajnego cierpienia dochodzi do samookaleczenia, co przynosi szybkie fizjologiczne obniżenie napięcia i zamyka pętlę.
Mechanizm psychologiczny
Mechanizm biospołeczny: Dziecko z dużą wrażliwością potrzebuje wzmożonej dawki uprawomocnienia i wsparcia w nauce regulacji. Kiedy zamiast tego styka się z zaprzeczeniem jego emocjom, dochodzi do rozregulowania całego aparatu psychicznego. Samookaleczenie nie jest chęcią manipulacji, lecz jedyną znaną pacjentowi strategią redukcji nieznośnego pobudzenia autonomicznego.