Dysocjacja Funkcji Ego i Paradoks Diagnostyczny Knighta (1953)
Interaktywny model rozszczepienia funkcjonowania poznawczego u pacjentów ze stanem borderline w warunkach bodźców ustrukturyzowanych vs projekcyjnych.
Dysocjacja Funkcji Ego i Paradoks Diagnostyczny Knighta (1953)
Interaktywny model rozszczepienia funkcjonowania poznawczego u pacjentów ze stanem borderline w warunkach bodźców ustrukturyzowanych vs projekcyjnych.
1. Test inteligencji Wechslera (WAIS)
Jasne reguły, ustrukturyzowane pytania: pacjent funkcjonuje na poziomie normy lub powyżej, myślenie logiczne.
2. Zderzenie z wieloznacznością
Wprowadzenie bodźca bez struktury (plamy Rorschacha, wolne skojarzenia na kozetce) pozbawia pacjenta rusztowania.
3. Myślenie w procesie pierwotnym
Nagłe zalanie afektem, utrata granic Ja, dziwaczne odpowiedzi i mikropsychotyczna dekompensacja.
4. Powrót do rzeczywistości
Natychmiastowe odzyskanie stabilności logicznej w momencie przywrócenia przez terapeutę jasnych ram zewnętrznych.
Mechanizm psychologiczny
Znaczenie kliniczne paradoksu: Odkrycie Knighta wyjaśniło, dlaczego pacjenci borderline potrafią być wzorowymi pracownikami w środowisku sformalizowanym, a doświadczają potężnego chaosu w intymności i wolnym czasie.