Przeszukuj opublikowany korpus według tematu, terapii, projektu badania, roku i statusu pełnego tekstu. Wyniki są sygnałem orientacyjnym, nie automatyczną oceną jakości.
Randomizowane badanie 16-sesyjnej grupowej interwencji umiejętności DBT ukierunkowanej na trudności w regulacji emocji, tolerancję dyskomfortu i funkcjonowanie społeczne.
W próbie 31 pacjentów po dwóch latach poprawiło się funkcjonowanie psychospołeczne (GAF r=.80) i spadły objawy BPD (BSL-23 d=.51). Autorzy opisali spadek liczby dni hospitalizacji z około 90 do 5 dni rocznie.
Badanie koncentrowało się na zmianie funkcjonowania społecznego i kompetencji komunikacyjnych po treningu IE.
Badanie testowało ACT jako interwencję ukierunkowaną na lęk przed nawrotem nowotworu i funkcjonowanie po leczeniu. Jako badanie pilotażowe miało przede wszystkim sprawdzić wykonalność i sygnały skuteczności.
Przegląd obejmował RCT oceniające m.in. akceptację bólu, jakość życia, nasilenie bólu, niepełnosprawność, depresję, lęk i zmęczenie. Oprócz skuteczności analizowano retencję i działania niepożądane.
Badanie oceniało, czy ACT może wspierać funkcjonowanie i podejście do doświadczeń psychotycznych. Wyniki wskazują na użyteczność podejścia jako terapii wspomagającej, ale nie jako zamiennika całego standardu leczenia psychozy.
Wcześniej raportowana część kliniczna wskazywała na poprawę lęku; analiza tej publikacji koncentrowała się na funkcji naczyniowej i markerach zapalnych. Poprawa lęku nie przełożyła się na istotną zmianę badanych biomarkerów.
Przegląd oceniał, czy pojedyncza sesja może zwiększać wykonalność, akceptowalność i dostępność ACT przy jednoczesnej poprawie funkcjonowania i jakości życia.
Synteza wykazała, że technologicznie wspierane ACT może przewyższać warunki porównawcze w zakresie funkcjonowania i wyników bezpośrednio związanych z ACT; znaczenie miały m.in. modalność technologii i kontakt z terapeutą.
W badaniu 540 dorosłych rozwiązanie genAI zwiększyło częstotliwość i czas korzystania z cyfrowego CBT, podczas gdy ogólne wyniki lęku i depresji były porównywalne.
W badaniu 181 studentów z zaburzeniem adaptacyjnym iCBT-UP poprawiało objawy oraz funkcjonowanie akademickie, a część efektów była związana ze zmianami w unikaniu doświadczeń i samowspółczuciu.
Badanie obserwacyjne w warunkach rutynowej praktyki ambulatoryjnej (serwis inTHERAPY) oceniło efektywność CBT u pacjentów z objawami lęku i depresji ze współistniejącymi zaburzeniami osobowości i bez nich. Wyniki wskazują, że diagnoza zaburzenia osobowości nie była niezależnym predyktorem gorszych efektów po uwzględnieniu nasilenia wyjściowego.
W dyskusji o bezpiecznym AI w zdrowiu psychicznym często skupiamy się na tym, czy model wygeneruje dobrą lub złą odpowiedź. Nowy eksperyment pokazuje drugi poziom problemu: użytkownik może inaczej oceniać narzędzie już dlatego, że interfejs jasno mówi o prywatności i granicach zawodowych.
Cyfrowe CBT może obniżać objawy depresyjne w populacji studentów zagranicznych. Najciekawsze w tym badaniu jest jednak połączenie skuteczności z bardzo niskim poziomem kontaktu z terapeutą: uczestnicy pracowali samodzielnie, a badanie nadal wykazało większą poprawę objawów depresyjnych niż w grupie oczekującej.
Sierpniowa metaanaliza w Clinical Psychology Review zestawiła 34 randomizowane badania pełnego modelu ACT z bona fide psychoterapiami. Średni efekt różnicy wyniósł g=-0,01, p=0,86, czyli nie wskazał na przewagę ACT.
Korpus obejmuje wyłącznie materiały, które przeszły bramkę publikacji. Heurystyczne etykiety projektu, terapii i tematów są generowane z metadanych artykułu i źródeł; nie zastępują ręcznej oceny metodologicznej.