Skuteczność interwencji psychologicznych w złożonym PTSD u dorosłych: metaanaliza randomizowanych badań klinicznych
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Strukturalna synteza wyników bez iluzji metaanalizy. Osobna ocena dla każdego wyniku (Outcomes), tabela Summary of Findings, algorytm spójności (Inconsistency) oraz jawna analiza ryzyka błędu publikacyjnego.
Pewność dowodów dla bezpośredniego efektu interwencji jest umiarkowana. Nie ma pewności, czy efekt utrzymuje się w pełni po 12 miesiącach oraz czy interwencja wyraźnie przewyższa inne aktywne formy psychoterapii o zbliżonej intensywności.
Zgodnie z GRADE, każdy wynik kliniczny oceniany jest niezależnie z uwzględnieniem kierunku efektu, pewności oraz głównych ograniczeń:
| Punkt końcowy (Outcome) | Komparator / Kontrola | Szacowany efekt | Pewność dowodów | Badania | Główne ograniczenie i nawigacja |
|---|---|---|---|---|---|
| Objawy po zakończeniu terapii | Aktywna kontrola / TAU / Waitlist | Poprawa (istotna) | Umiarkowana | 418 |
Różnorodność protokołów interwencji. Dane liczbowe w Ledgerze → |
| Funkcjonowanie psychospołeczne | Zwykła opieka (TAU) / Aktywna | Możliwa poprawa | Niska | 4 |
Mniejsza liczba prób raportujących to kryterium. Węzły w Argument Map → |
| Trwałość efektu po roku (Follow-up) | Aktywna kontrola / Obserwacja | Niepewny kierunek | Bardzo niska | 2 |
Krótki follow-up, utrata uczestników (attrition). Ocena w Radarze → |
| Działania niepożądane i szkody | Wszystkie grupy kontrolne | Nieustalone | Bardzo niska | 1 |
Brak standaryzowanego protokołu raportowania szkód. Sprawdź w Ledgerze → |
Analiza 6 etapów: porównywalność, kierunek efektów, nakładanie CI, progi kliniczne (MCID), heterogeniczność i próby wyjaśnienia:
Komunikat algorytmu: Większość badań wskazuje na poprawę, ale wielkość efektu jest zróżnicowana. Przedział predykcji obejmuje także efekt mały lub klinicznie nieistotny. Brak jednoznacznego wyjaśnienia tej rozbieżności w protokołach skutkuje obniżeniem pewności dowodów o 1 poziom (GRADE).
Identyfikacja efektu małych prób (Small-Study Effects) i asymetrii wykresu lejkowego (Funnel Plot):
Ostrzeżenie metodologiczne: Nie stwierdzono wyraźnej dysproporcji na korzyść wyłącznie małych badań o ponadprzeciętnie wysokich efektach. Ryzyko błędu publikacyjnego na poziomie akceptowalnym.
Śledź dokładną ścieżkę od surowych badań do końcowego poziomu pewności dowodu:
Zgodnie z zasadami EBP, synteza dowodów nie zastępuje indywidualnej konceptualizacji klinicznej ani diagnozy medycznej:
Zgodnie ze standardami rzetelności naukowej, synteza wprost wskazuje obszary niepewności i brakujących danych:
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Redukcja lęku stanowego w grupie relaksacyjnej; brak różnic między grupami w miarach pamięci.
The genAI solution increased engagement frequency 2.4x and duration 3.8x versus digital workbooks, while anxiety/depression symptom outcomes and adverse events were comparable overall.
CBT was associated with RCSI 50%, with moderate-to-large pre-post effect sizes for anxiety (d=.77), depression (d=.76) and functioning (d=.63). Personality-disorder diagnosis did not independently predict outcomes after controlling for baseline severity, dropout and sessions.
Efekty głównych wyników wynosiły d=0,25–0,35 względem aktywnej kontroli i d=0,43–0,58 względem listy oczekujących. Efekty dla afektu, lęku uogólnionego i objawów depresyjnych były ograniczone.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Aplikacja zwiększyła częstość otwierania 2,4 raza i czas zaangażowania 3,8 raza; ogólna redukcja GAD-7 i PHQ-9 nie różniła się między grupami.
Zmiany w akceptacji, reinterpretacji i ruminacji były powiązane ze zmianami objawów depresyjnych; autorzy badali, czy regulacja emocji pośredniczy między uważnością a wynikiem terapii CBT.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Pilotowy RCT oceniał lęk, depresję, stres i jakość życia.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Przegląd obejmował RCT oceniające m.in. akceptację bólu, jakość życia, nasilenie bólu, niepełnosprawność, depresję, lęk i zmęczenie. Oprócz skuteczności analizowano retencję i działania niepożądane.
GAD-7: interakcja czas×grupa F(1.85, 98.14)=8.60, p<.001, η²=.14; d=-1.14 po 4 tyg. PHQ-9: F(1.69, 89.30)=13.88, p<.001, η²=.21; d=-1.49 po 4 tyg. Istotna przewaga nad grupą oczekującą.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.