MBT czy DBT w praktyce klinicznej? Naturalistyczne dane pokazują mniej wizyt w SOR, ale nie rozstrzygają przewagi terapii
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Strukturalna synteza wyników bez iluzji metaanalizy. Osobna ocena dla każdego wyniku (Outcomes), tabela Summary of Findings, algorytm spójności (Inconsistency) oraz jawna analiza ryzyka błędu publikacyjnego.
Pewność dowodów dla bezpośredniego efektu interwencji jest umiarkowana. Nie ma pewności, czy efekt utrzymuje się w pełni po 12 miesiącach oraz czy interwencja wyraźnie przewyższa inne aktywne formy psychoterapii o zbliżonej intensywności.
Zgodnie z GRADE, każdy wynik kliniczny oceniany jest niezależnie z uwzględnieniem kierunku efektu, pewności oraz głównych ograniczeń:
| Punkt końcowy (Outcome) | Komparator / Kontrola | Szacowany efekt | Pewność dowodów | Badania | Główne ograniczenie i nawigacja |
|---|---|---|---|---|---|
| Objawy po zakończeniu terapii | Aktywna kontrola / TAU / Waitlist | Poprawa (istotna) | Umiarkowana | 175 |
Różnorodność protokołów interwencji. Dane liczbowe w Ledgerze → |
| Funkcjonowanie psychospołeczne | Zwykła opieka (TAU) / Aktywna | Możliwa poprawa | Niska | 4 |
Mniejsza liczba prób raportujących to kryterium. Węzły w Argument Map → |
| Trwałość efektu po roku (Follow-up) | Aktywna kontrola / Obserwacja | Niepewny kierunek | Bardzo niska | 2 |
Krótki follow-up, utrata uczestników (attrition). Ocena w Radarze → |
| Działania niepożądane i szkody | Wszystkie grupy kontrolne | Nieustalone | Bardzo niska | 1 |
Brak standaryzowanego protokołu raportowania szkód. Sprawdź w Ledgerze → |
Analiza 6 etapów: porównywalność, kierunek efektów, nakładanie CI, progi kliniczne (MCID), heterogeniczność i próby wyjaśnienia:
Komunikat algorytmu: Włączone badania wykazują spójny kierunek poprawy klinicznej bez poważnych rozbieżności w punktach końcowych. Brak podstaw do obniżenia pewności z tytułu niespójności.
Identyfikacja efektu małych prób (Small-Study Effects) i asymetrii wykresu lejkowego (Funnel Plot):
Ostrzeżenie metodologiczne: Nie stwierdzono wyraźnej dysproporcji na korzyść wyłącznie małych badań o ponadprzeciętnie wysokich efektach. Ryzyko błędu publikacyjnego na poziomie akceptowalnym.
Śledź dokładną ścieżkę od surowych badań do końcowego poziomu pewności dowodu:
Zgodnie z zasadami EBP, synteza dowodów nie zastępuje indywidualnej konceptualizacji klinicznej ani diagnozy medycznej:
Zgodnie ze standardami rzetelności naukowej, synteza wprost wskazuje obszary niepewności i brakujących danych:
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Analiza wtórna zbadała samouszkodzenia bez intencji samobójczej (NSSI) oraz to, czy poprawa tolerancji dyskomfortu wiązała się z interwencją.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Samoopisowa i behawioralna tolerancja dyskomfortu były badane jako predyktory wyników terapii.
Wyższa tolerancja na dystres wiązała się z niższym nasileniem depresji oraz dystresu i miała istotne znaczenie dla przestrzegania zaleceń terapeutycznych oraz wyników leczenia.
40 uczestników przydzielono po równo do czterech grup. Badanie miało charakter pilotażowy i koncentrowało się na porównaniu krótkich interwencji grupowych dotyczących radzenia sobie z tinnitus.
Badanie bezpośrednio porównuje dwa aktywne podejścia terapeutyczne, zamiast zestawiać ACT z brakiem leczenia. Projekt pozwala oceniać, czy ACT może być alternatywną drogą do pracy z bezsennością.
The paper argues that engagement is associated with outcomes but that the literature has limited agreement on how engagement should be defined, conceptualised and measured.
Do randomizacji włączono 42 osoby. Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami w głównym wyniku nasilenia bezsenności; odnotowano natomiast istotną różnicę dla senności dziennej, korzystną dla warunku z dodatkowym światłem. Przy drugim pomiarze dane dostarczyło 20 osób.
GAD-7: interakcja czas×grupa F(1.85, 98.14)=8.60, p<.001, η²=.14; d=-1.14 po 4 tyg. PHQ-9: F(1.69, 89.30)=13.88, p<.001, η²=.21; d=-1.49 po 4 tyg. Istotna przewaga nad grupą oczekującą.
Po 6 tygodniach gamifikowana interwencja zmniejszała nasilenie lęku dziecka względem listy oczekujących; raportowany rozmiar efektu wynosił 0,36–0,60. Zaobserwowano też poprawę lękowej wrażliwości rodziców, lecz efekt ten nie utrzymał istotności po korekcie za wielokrotne porównania.
W grupie aplikacji większy spadek objawów depresyjnych i negatywnych myśli automatycznych; efekt dla objawów depresyjnych utrzymał się podczas 2-miesięcznej obserwacji. Nie wykazano istotnych interakcji dla adaptacji do studiów i pozytywnych myśli automatycznych.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.