Przeszukuj opublikowany korpus według tematu, terapii, projektu badania, roku i statusu pełnego tekstu. Wyniki są sygnałem orientacyjnym, nie automatyczną oceną jakości.
W 12-tygodniowym programie DBT intensywność leczenia nie różnicowała istotnie zmian w myślach samobójczych, natomiast wczesna poprawa wiązała się z większą szansą klinicznie istotnej poprawy w 12. tygodniu.
Porównanie grup 12- i 20-osobowych w rutynowej praktyce NHS nie wykazało istotnych różnic w wynikach ani retencji; autorzy traktują to jako wstępny sygnał wykonalności, nie dowód równoważności.
Thew zwraca uwagę, że literatura wiąże dobre zaangażowanie z lepszymi wynikami, ale nadal brakuje zgody co do jego definicji i pomiaru.
Badanie obserwacyjne w warunkach rutynowej praktyki ambulatoryjnej (serwis inTHERAPY) oceniło efektywność CBT u pacjentów z objawami lęku i depresji ze współistniejącymi zaburzeniami osobowości i bez nich. Wyniki wskazują, że diagnoza zaburzenia osobowości nie była niezależnym predyktorem gorszych efektów po uwzględnieniu nasilenia wyjściowego.
Nowa metaanaliza objęła 15 randomizowanych badań i 1737 uczestników. Wynik jest interesujący, ale bardziej precyzyjny niż proste stwierdzenie, że „AI działa w psychoterapii”.
Istotny efekt sesja×leczenie wystąpił dla postrzeganych przez kobiety zachowań bezpiecznego przywiązania partnera (β=0,02 na sesję; p=.012), ale nie dla ich własnych zachowań. Zarówno własne, jak i partnerskie postrzeganie zachowań bezpiecznego przywiązania przewidywało poprawę dopasowania diadycznego.
Cyfrowe interwencje mają jeden stały problem: sama dostępność nie gwarantuje zaangażowania. To badanie sprawdzało, czy gamifikacja może pomóc połączyć naukę umiejętności z większą atrakcyjnością korzystania z programu. Wynik jest obiecujący, ale nadal wstępny.
W dyskusji o bezpiecznym AI w zdrowiu psychicznym często skupiamy się na tym, czy model wygeneruje dobrą lub złą odpowiedź. Nowy eksperyment pokazuje drugi poziom problemu: użytkownik może inaczej oceniać narzędzie już dlatego, że interfejs jasno mówi o prywatności i granicach zawodowych.
Cyfrowe CBT może obniżać objawy depresyjne w populacji studentów zagranicznych. Najciekawsze w tym badaniu jest jednak połączenie skuteczności z bardzo niskim poziomem kontaktu z terapeutą: uczestnicy pracowali samodzielnie, a badanie nadal wykazało większą poprawę objawów depresyjnych niż w grupie oczekującej.
Metaanaliza obejmowała 60 RCT i 6692 osoby z przewlekłym bólem. Analizy obejmowały m.in. globalną elastyczność psychologiczną, akceptację, zaangażowane działanie i wartości.
Zerwania przymierza terapeutycznego nie są wyłącznie chwilowym zakłóceniem relacji. W tej metaanalizie większa liczba mierzonych zerwań była związana z gorszym wynikiem psychoterapii. Badanie nie odpowiada jednak na pytanie, czy naprawienie zerwania usuwa ten związek.
W badaniu internetowej grupy samopomocowej opartej na CBT uczestnicy spotykali się siedem razy przez wideokonferencję. Program łączył techniki CBT z wymianą doświadczeń. W grupie COS spadek objawów depresji był duży, a zmniejszenie myśli samobójczych utrzymywało się w obserwacji trzymiesięcznej.
Badanie testuje strukturę ITQ w grupie kobiet po doświadczeniach przemocy, dostarczając danych o modelu PTSD/DSO w populacji żeńskiej.
NSSI spadało w obu grupach. Równoległy trening rodziców wiązał się z większą redukcją depresji (p=.03) i lęku (p=.01) oraz wzrostem pozytywnych interakcji rodzic–nastolatek z mediany 2 do 11 razy tygodniowo.
Spośród 89 zrekrutowanych pacjentów dane bazowe miało 85, a obserwacja odroczona53. Po 10 tygodniach istotnie zmniejszyły się objawy BPD i poprawiło się funkcjonowanie osobowości; 52.8% completerów spełniało kryterium wiarygodnej poprawy BSL-23, a 33.9% poprawy BPDSI. Wyższa wyjściowa negative affectivity i psychoticism wiązała się z mniejszą zmianą objawów.
Korpus obejmuje wyłącznie materiały, które przeszły bramkę publikacji. Heurystyczne etykiety projektu, terapii i tematów są generowane z metadanych artykułu i źródeł; nie zastępują ręcznej oceny metodologicznej.