Benchmarki dla DBT u dorosłych i nastolatków z objawami borderline
Spośród 589 rekordów do analizy zakwalifikowano 16 badań. Dla pełnego programu DBT efekt dla DERS wyniósł MD=-34.62 (k=7), a dla objawów BPD MD=-.76 (k=9).
Przeszukuj opublikowany korpus według tematu, terapii, projektu badania, roku i statusu pełnego tekstu. Wyniki są sygnałem orientacyjnym, nie automatyczną oceną jakości.
Spośród 589 rekordów do analizy zakwalifikowano 16 badań. Dla pełnego programu DBT efekt dla DERS wyniósł MD=-34.62 (k=7), a dla objawów BPD MD=-.76 (k=9).
9 uczestników ukończyło interwencję. W trakcie CFT nie obserwowano istotnej zmiany pierwotnej miary; w obserwacja odroczonaodnotowano istotny spadek samokrytycznych przekonań, Cohen d=-.43 (95% CI -.73 do -.12).
Meta-analiza syntetyzuje zależności między samotnością a regulacją emocji, w tym distraction, rumination, reappraisal i suppression.
Samooceniana tożsamość wnosiła dodatkową informację poza tożsamością narracyjną w wyjaśnianiu patologii osobowości, w tym BPD.
Przegląd wskazuje na zaburzenia ciągłości, narracyjności i czasowej organizacji self jako istotny obszar objawowy BPD.
Badanie identyfikowało podtypy cech borderline i ich zmiany w czasie, pokazując heterogeniczność obrazu objawowego u młodzieży.
Wzrost pobudzenia afektywnego poprzedzał epizody dysocjacyjne, wspierając model dysocjacji jako odpowiedzi zależnej od stanu.
Dysocjacja w BPD zmieniała się w czasie; badano również jej predyktory kliniczne w długim obserwacja odroczona.
Identified distinct neuropsychological subgroups, including a profile linked with ADHD characteristics.
LCA wyróżniła klasy niskich objawów, PTSD, CPTSD oraz CPTSD+dissociation; klasa z jednoczesną dysocjacją miała najgorsze wyniki zdrowotne i najwyższe upośledzenie funkcjonowania.
Przegląd wykazał umiarkowanie silny, ale niespójnie raportowany związek CPTSD z dysocjacją; stosowano 12 różnych miar dysocjacji.
Metaanaliza podsumowała związek między deficytami tolerancji na dystres a całożyciową częstością samouszkodzeń bez intencji samobójczej, wskazując na istotną rolę regulacji afektu w powstrzymywaniu impulsów samouszkadzających.
Aplikacja DBT-ST zmniejszała obiektywne binge eating (IRR=0,69) i psychopatologię ED (d=-0,68) po 6 tygodniach; efekt dla distress tolerance nie różnił się istotnie. Dropout w interwencji wyniósł 48%.
Badanie koncentrowało się na zmianie funkcjonowania społecznego i kompetencji komunikacyjnych po treningu IE.
Zaobserwowano większe redukcje stresu, lęku i depresji oraz wzrost asertywności w grupie treningowej; raportowano m.in. d=0,52 dla stresu i d=0,38 dla asertywności.
Korpus obejmuje wyłącznie materiały, które przeszły bramkę publikacji. Heurystyczne etykiety projektu, terapii i tematów są generowane z metadanych artykułu i źródeł; nie zastępują ręcznej oceny metodologicznej.