Przeszukuj opublikowany korpus według tematu, terapii, projektu badania, roku i statusu pełnego tekstu. Wyniki są sygnałem orientacyjnym, nie automatyczną oceną jakości.
Metaanaliza RCT wykazała istotne efekty psychoterapii vs kontrola dla PTSD (k=27, g=-1,16), depresji (k=23, g=-1,12), lęku (k=13, g=-1,25) i dysocjacji (k=7, g=-0,47); efekty w obserwacja odroczonazmniejszały się, ale pozostawały istotne dla części wyników.
Badanie EMA u osób po traumie porównywało codzienne wykorzystanie m.in. akceptacji, przeformułowania, rozproszenia i rozwiązywania problemów oraz ich związki z afektem i PTSD.
Przegląd zidentyfikował 30 badań ACT pracowniczych, w tym 18 kontrolowanych, i oceniał poszczególne procesy elastyczności psychologicznej. Wnioski wskazywały m.in. na poprawę akceptacji, defuzji i kontaktu z chwilą obecną.
Po 34 tygodniach MBCT+TAU dawała niższe nasilenie depresji niż TAU (różnica -2,49; 95% CI -3,89 do -1,09; p=0,0006; d=-0,41). Szacowane prawdopodobieństwo opłacalności przy progu £20 000/QALY wyniosło 99%.
Metasynteza porządkuje strategie camouflagingu i pokazuje, że termin obejmuje różne procesy i zachowania zależne od kontekstu.
Po 9 tygodniach różnica w zmianie DERS-18 wyniosła -4.88 punktu (95% CI -9.20 do -0.55; p=.03), Cohen d=-.46. Przewaga w dysregulacji emocji utrzymywała się w 21. tygodniu.
Włączono 63 autystycznych dorosłych. Dysregulacja emocji zmniejszała się względem listy oczekujących w połowie terapii (β=-18.59) i po terapii (β=-31.91), a poprawa utrzymała się w obserwacja odroczona; poprawiły się też depresja i jakość życia.
W polskiej próbie N=452 CFA wspierała model PTSD/CPTSD, a rzetelność ITQ, PTSD i DSO była dobra; LPA wyróżniała klasy cPTSD, PTSD, DSO i niskich objawów.
Uczestniczki opisywały bariery związane z usługami, kulturą, rozpoznaniem i dopasowaniem planowania pomocy do doświadczeń rodzin.
Obie strategie prowadziły do dużych redukcji PTSD. Po roku nie wykazano istotnej różnicy (p=.312, d=-.23); obie grupy poprawiły też objawy BPD i jakość życia.
ITI oceniano u 124 weteranów; wyniki wspierały jego rzetelność i trafność dla ICD-11 PTSD/CPTSD, z akceptowalnym modelem obejmującym wyższy czynnik CPTSD.
Przegląd pokazuje, że nie ma jednej uzgodnionej definicji „późnej diagnozy”; literatura wskazuje na wpływ prezentacji klinicznej, maskowania, systemu diagnostycznego i czynników społecznych na opóźnienie identyfikacji.
39 osób z BPD otrzymywało przez rok ambulatoryjną DBT online. Odnotowano duże przed–po efekty dla objawów BPD i jakości życia oraz wysoką akceptację formatu, przy relatywnie wysokim odsetku rezygnacji.
W badaniu 253 osób kobiety miały niższy odsetek wczesnej diagnozy i częściej wcześniejsze inne rozpoznania; camouflaging był częstszy u kobiet, ale nie wyjaśniał wprost całego opóźnienia diagnozy.
92 zdrowych młodych dorosłych losowo przydzielono do Radical Acceptance (n=46) albo Check the Facts (n=46). Po pojedynczej sesji negatywny afekt powrócił do poziomu wyjściowego w grupie Radical Acceptance, a zastosowanie tej strategii poprawiało także wykonywanie zadań akceptacji i reappraisal.
Korpus obejmuje wyłącznie materiały, które przeszły bramkę publikacji. Heurystyczne etykiety projektu, terapii i tematów są generowane z metadanych artykułu i źródeł; nie zastępują ręcznej oceny metodologicznej.