Increasing assertiveness skills to reduce HIV risk among women living with a severe and persistent mental illness
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Strukturalna synteza wyników bez iluzji metaanalizy. Osobna ocena dla każdego wyniku (Outcomes), tabela Summary of Findings, algorytm spójności (Inconsistency) oraz jawna analiza ryzyka błędu publikacyjnego.
Pewność dowodów dla bezpośredniego efektu interwencji jest umiarkowana. Nie ma pewności, czy efekt utrzymuje się w pełni po 12 miesiącach oraz czy interwencja wyraźnie przewyższa inne aktywne formy psychoterapii o zbliżonej intensywności.
Zgodnie z GRADE, każdy wynik kliniczny oceniany jest niezależnie z uwzględnieniem kierunku efektu, pewności oraz głównych ograniczeń:
| Punkt końcowy (Outcome) | Komparator / Kontrola | Szacowany efekt | Pewność dowodów | Badania | Główne ograniczenie i nawigacja |
|---|---|---|---|---|---|
| Objawy po zakończeniu terapii | Aktywna kontrola / TAU / Waitlist | Poprawa (istotna) | Umiarkowana | 356 |
Różnorodność protokołów interwencji. Dane liczbowe w Ledgerze → |
| Funkcjonowanie psychospołeczne | Zwykła opieka (TAU) / Aktywna | Możliwa poprawa | Niska | 4 |
Mniejsza liczba prób raportujących to kryterium. Węzły w Argument Map → |
| Trwałość efektu po roku (Follow-up) | Aktywna kontrola / Obserwacja | Niepewny kierunek | Bardzo niska | 2 |
Krótki follow-up, utrata uczestników (attrition). Ocena w Radarze → |
| Działania niepożądane i szkody | Wszystkie grupy kontrolne | Nieustalone | Bardzo niska | 1 |
Brak standaryzowanego protokołu raportowania szkód. Sprawdź w Ledgerze → |
Analiza 6 etapów: porównywalność, kierunek efektów, nakładanie CI, progi kliniczne (MCID), heterogeniczność i próby wyjaśnienia:
Komunikat algorytmu: Większość badań wskazuje na poprawę, ale wielkość efektu jest zróżnicowana. Przedział predykcji obejmuje także efekt mały lub klinicznie nieistotny. Brak jednoznacznego wyjaśnienia tej rozbieżności w protokołach skutkuje obniżeniem pewności dowodów o 1 poziom (GRADE).
Identyfikacja efektu małych prób (Small-Study Effects) i asymetrii wykresu lejkowego (Funnel Plot):
Ostrzeżenie metodologiczne: Nie stwierdzono wyraźnej dysproporcji na korzyść wyłącznie małych badań o ponadprzeciętnie wysokich efektach. Ryzyko błędu publikacyjnego na poziomie akceptowalnym.
Śledź dokładną ścieżkę od surowych badań do końcowego poziomu pewności dowodu:
Zgodnie z zasadami EBP, synteza dowodów nie zastępuje indywidualnej konceptualizacji klinicznej ani diagnozy medycznej:
Zgodnie ze standardami rzetelności naukowej, synteza wprost wskazuje obszary niepewności i brakujących danych:
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Three profiles included an internalizing-leaning borderline/dependent/avoidant pattern, an externalizing-leaning pattern and an attenuated pattern.
Across studies, three broad dimensions repeatedly emerged: disordered self, affective symptoms and behavioral/self-destructive symptoms.
Three subgroups: non-labile, dissociative/paranoid and interpersonally unstable.
Three subtypes: emotional/disinhibited, low anxiety and inhibited; trajectories differed for symptoms and dissociation.
Three proposed profiles: affect dysregulation, rejection sensitivity and mentalization failure.
Three subtypes: withdrawn-internalizing, severely disturbed-internalizing and anxious-externalizing; treatment responses differed.
Badanie analizowało zachowania żywieniowe i jakość diety przed interwencją, po niej oraz po 36 tygodniach. Oceniano również moderowanie efektów przez wyjściowy poziom stresu.
AI potwierdzało działania użytkowników o 49% częściej niż ludzie; sykofantyczne odpowiedzi zwiększały przekonanie o własnej racji i zmniejszały gotowość do odpowiedzialności i naprawy konfliktu.
No statistically significant difference between dCBT and face-to-face CBT (g=.17, 95% CI -0.02 to .36). dCBT outperformed active controls (g=-.77) and passive controls (g=-.92).
Suicidal ideation decreased significantly over time with no differences across intensity levels. Early improvement from baseline to Week 6 predicted higher odds of clinically significant change at Week 12; Disinhibition predicted lower odds.