Strukturalna synteza wyników bez iluzji metaanalizy. Osobna ocena dla każdego wyniku (Outcomes), tabela Summary of Findings, algorytm spójności (Inconsistency) oraz jawna analiza ryzyka błędu publikacyjnego.
Pewność dowodów dla bezpośredniego efektu interwencji jest umiarkowana. Nie ma pewności, czy efekt utrzymuje się w pełni po 12 miesiącach oraz czy interwencja wyraźnie przewyższa inne aktywne formy psychoterapii o zbliżonej intensywności.
Zgodnie z GRADE, każdy wynik kliniczny oceniany jest niezależnie z uwzględnieniem kierunku efektu, pewności oraz głównych ograniczeń:
| Punkt końcowy (Outcome) | Komparator / Kontrola | Szacowany efekt | Pewność dowodów | Badania | Główne ograniczenie i nawigacja |
|---|---|---|---|---|---|
| Objawy po zakończeniu terapii | Aktywna kontrola / TAU / Waitlist | Poprawa (istotna) | Umiarkowana | 578 |
Różnorodność protokołów interwencji. Dane liczbowe w Ledgerze → |
| Funkcjonowanie psychospołeczne | Zwykła opieka (TAU) / Aktywna | Możliwa poprawa | Niska | 4 |
Mniejsza liczba prób raportujących to kryterium. Węzły w Argument Map → |
| Trwałość efektu po roku (Follow-up) | Aktywna kontrola / Obserwacja | Niepewny kierunek | Bardzo niska | 2 |
Krótki follow-up, utrata uczestników (attrition). Ocena w Radarze → |
| Działania niepożądane i szkody | Wszystkie grupy kontrolne | Nieustalone | Bardzo niska | 1 |
Brak standaryzowanego protokołu raportowania szkód. Sprawdź w Ledgerze → |
Analiza 6 etapów: porównywalność, kierunek efektów, nakładanie CI, progi kliniczne (MCID), heterogeniczność i próby wyjaśnienia:
Komunikat algorytmu: Większość badań wskazuje na poprawę, ale wielkość efektu jest zróżnicowana. Przedział predykcji obejmuje także efekt mały lub klinicznie nieistotny. Brak jednoznacznego wyjaśnienia tej rozbieżności w protokołach skutkuje obniżeniem pewności dowodów o 1 poziom (GRADE).
Identyfikacja efektu małych prób (Small-Study Effects) i asymetrii wykresu lejkowego (Funnel Plot):
Ostrzeżenie metodologiczne: Wykryto sygnał możliwego efektu małych badań (small-study effect). Może on oznaczać, że raportowany efekt jest zawyżony, ale nie pozwala samodzielnie stwierdzić intencjonalnego błędu publikacyjnego. Obniżono pewność dowodów o 1 poziom z ostrożności metodologicznej.
Śledź dokładną ścieżkę od surowych badań do końcowego poziomu pewności dowodu:
Zgodnie z zasadami EBP, synteza dowodów nie zastępuje indywidualnej konceptualizacji klinicznej ani diagnozy medycznej:
Zgodnie ze standardami rzetelności naukowej, synteza wprost wskazuje obszary niepewności i brakujących danych:
Randomizowana ocena treningu tolerancji dyskomfortu pod kątem problematycznego korzystania z Internetu oraz dobrostanu psychicznego.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Badanie jakościowe opisało doświadczenia młodzieży i rodzin z internetowymi grupami umiejętności DBT-A, w których nauczano także Radical Acceptance. Źródło dotyczy wykonalności i doświadczeń programu, a nie izolowanego efektu Radical Acceptance.
Pilotaż oceniał Focused Acceptance and Commitment Therapy dla przewlekłego bólu w podstawowej opiece zdrowotnej, obejmując m.in. akceptację bólu i zaangażowanie w aktywności zgodne z wartościami.
Zsyntetyzowano dowody naukowe dotyczące związku między tolerancją dyskomfortu a zespołem stresu pourazowego (PTSD).
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
30 uczestników wykonywało 24 próby stymulacji cieplnej z instrukcją akceptacji albo kontrolą. Akceptacja obniżała subiektywną intensywność i nieprzyjemność bólu oraz częstość akcji serca względem warunku kontrolnego.
Badanie laboratoryjne porównywało akceptację i poznawczą reinterpretację pod względem emocji, fizjologii i postrzeganego kosztu regulacyjnego podczas ekspozycji na smutne filmy.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
W podpróbie 23 kobiet otrzymujących DBT-PTSD radykalna akceptacja wzrosła od początku do końca terapii, podczas gdy wstyd, poczucie winy, wstręt, dystres i lęk uległy istotnemu zmniejszeniu. Autorzy podkreślają, że potrzebne są większe badania z grupą kontrolną dla oceny przyczynowości zmian akceptacji.
Brak ustrukturyzowanego głównego wyniku w źródle.
U 267 osób samoakceptacja własnych negatywnych emocji wiązała się z bardziej adaptacyjnym korzystaniem z regulacji emocji i nie była przeciwstawna reinterpretacji poznawczej.