DBT nie wdraża się samym szkoleniem. Lekcje z pięciu europejskich krajów
DBTmechanizm zmiany
Lipcowa publikacja przedstawia DBT jako model, którego trwałe wdrożenie wymaga zaplecza organizacyjnego, szkoleniowego i zawodowego.
5
claimów
declared
Przeszukuj opublikowany korpus według tematu, terapii, projektu badania, roku i statusu pełnego tekstu. Wyniki są sygnałem orientacyjnym, nie automatyczną oceną jakości.
Lipcowa publikacja przedstawia DBT jako model, którego trwałe wdrożenie wymaga zaplecza organizacyjnego, szkoleniowego i zawodowego.
W 7 RCT (N=777) MBCT była prawdopodobnie skuteczniejsza od TAU po leczeniu (SMD=-0,40; 95% CrI -0,64 do -0,16) oraz w średnim obserwacja odroczona(SMD=-0,41; 95% CrI -0,76 do -0,02).
W analizie końcowej uwzględniono 69 osób. DBT-ST wiązał się z lepszą poprawą NSSI i depresji w analizowanej podgrupie nastolatków; odnotowano też zmiany parametrów aktywności prawej i lewej wyspy.
Spośród 89 zrekrutowanych pacjentów dane bazowe miało 85, a obserwacja odroczona53. Po 10 tygodniach istotnie zmniejszyły się objawy BPD i poprawiło się funkcjonowanie osobowości; 52.8% completerów spełniało kryterium wiarygodnej poprawy BSL-23, a 33.9% poprawy BPDSI. Wyższa wyjściowa negative affectivity i psychoticism wiązała się z mniejszą zmianą objawów.
3 RCT obejmowały 178 osób, a 2 RCT (n=121) dostarczyły danych do analizy depresji. MBCT wiązała się z niższym nasileniem depresji (g Hedgesa=-0,92; 95% CI -1,30 do -0,55; I²=0%).
Naturalistyczne badanie 288 osób z zaburzeniami z klastra B porównało funkcjonowanie pacjentów otrzymujących MBT lub DBT. Liczba wizyt w SOR spadła z 119 przed leczeniem do 37 w pierwszym roku terapii, ale różnice między terapiami nie mogą być interpretowane przyczynowo, ponieważ sposób przydziału nie był losowy.
Procesowa ewaluacja internetowej CBT bezsenności pokazuje, że przy BPD kluczowe są obciążenie programu, dopasowanie momentu interwencji i integracja leczenia snu z całą ścieżką terapii.
W próbie 45 dorosłych osób z BPD trudności regulacji emocji statystycznie wyjaśniały związek między przeciwnościami w dzieciństwie a negatywną pilnością — skłonnością do impulsywnego działania pod wpływem silnego dystresu. Ponieważ badanie było przekrojowe, wynik jest zgodny z hipotezą mechanizmu, ale nie stanowi dowodu mechanizmu przyczynowego.
W trzech norweskich szpitalach 20-tygodniowy STEPPS wiązał się z dużymi zmianami objawowymi i poprawą funkcjonowania. To jednak badanie naturalistyczne bez grupy kontrolnej.
To badanie dotyka pytania ważniejszego niż samo „czy terapia działa?”: dla kogo działa lepiej. Autorzy połączyli dane z 32 RCT dotyczących psychoterapii osób z BPD, a dla 17 badań uzyskali dane na poziomie pojedynczych uczestników. Wyniki wspierają skuteczność psychoterapii dla problemów interpersonalnych, ale nie wskazują jeszcze stabilnego profilu moderatora.
Zamiast traktować kryteria BPD jako listę niezależnych objawów, autorzy zbudowali model procesowy obejmujący dysregulację emocji, zmienione funkcjonowanie self, wrażliwość interpersonalną i dysregulację zachowania. W analizowanej próbie populacyjnej właśnie dysregulacja emocji miała największą moc predykcyjną.
DBT-ST był skuteczniejszy od SSGT w redukcji częstości NSSI i poprawie wielu domen psychologicznego funkcjonowania; nie stwierdzono istotnych różnic między grupami dla depresji, myśli i prób samobójczych.
Metaanaliza 13 niezależnych próbek wykazała umiarkowany efekt na objawy lęku społecznego: Hedges g=0,62 (95% CI 0,32–0,92).
Badanie oceniało zmianę asertywności i zdrowia psychicznego po krótkim treningu.
At termination, recovery was described as movement from suffering toward an individualized, stable and viable life, including goals/values, self-acceptance and social networks.
Korpus obejmuje wyłącznie materiały, które przeszły bramkę publikacji. Heurystyczne etykiety projektu, terapii i tematów są generowane z metadanych artykułu i źródeł; nie zastępują ręcznej oceny metodologicznej.