Przeszukuj opublikowany korpus według tematu, terapii, projektu badania, roku i statusu pełnego tekstu. Wyniki są sygnałem orientacyjnym, nie automatyczną oceną jakości.
Kobiety opisywały lepsze rozumienie siebie po diagnozie i większą życzliwość wobec siebie, w tym większą gotowość do wyrażania potrzeb i dbania o siebie.
W grupie obserwowano wzrost afektu dodatniego i spadek ujemnego. Intymność, responsywność partnera i ekspresja potrzeb przywiązaniowych poprawiały się szczególnie w późniejszej fazie terapii; wyniki były istotne na poziomie grupy, ale nie w każdym pojedynczym przypadku.
120 zdrowych osób przez dwa tygodnie trenowało Radical Acceptance, Check the Facts albo kontrolę bez umiejętności DBT. Trening Radical Acceptance poprawił zarówno zdolność do akceptacji emocji, jak i wykorzystania poznawczej reinterpretacji.
Po dwóch tygodniach CFT redukowało samokrytycyzm rodziców i problemy emocjonalne oraz rówieśnicze dzieci; po 3 miesiącach dalsze zmiany obejmowały m.in. mniejszą wrogość rodzicielską i poprawę szeregu wyników dzieci.
Metaanaliza wskazała, że CFT redukuje self-criticism i zwiększa zdolność do self-soothing. Autorzy podkreślili, że liczba badań jest mała i tylko połowa miała charakter kontrolowany.
CFT istotnie redukowało wewnętrzny i zewnętrzny wstyd związany z masą ciała oraz samokrytycyzm, zwiększało self-compassion i self-reassurance; znaczna część efektów utrzymywała się przy 3- i 6-miesięcznym obserwacja odroczona.
Metaanaliza wskazywała na niższe nasilenie depresji i ideacji samobójczej po MBCT; heterogeniczność była wysoka (I²=83,139% dla depresji i 83,647% dla ideacji).
Metaanaliza wskazała na obiecujące efekty CFT w redukcji objawów klinicznych oraz poprawie compassion-based outcomes; dla self-compassion i self-reassurance wyniki istotnie faworyzowały CFT względem kontroli. Jakość metodologiczna części badań była niejasna.
Distraction zmieniała wzorzec uwagi na materiał wywołujący złość; efekt był moderowany przez lęk stanowy.
Wybór strategii regulacji zmieniał się zależnie od intensywności emocji; distraction była jedną z badanych strategii.
Badania porównują wpływ distraction, rumination i gratitude na pozytywny i negatywny afekt.
Akty życzliwości zwiększały chwilową przyjemność i satysfakcję z życia; placebo zwiększało liczbę wykonanych aktów życzliwości.
Distraction poprawiała inhibicję u osób ruminuących; negatywny nastrój pośredniczył w efekcie.
Three subgroups: non-labile, dissociative/paranoid and interpersonally unstable.
Identified clinically meaningful classes combining CPTSD and BPD patterns after childhood abuse exposure.
Korpus obejmuje wyłącznie materiały, które przeszły bramkę publikacji. Heurystyczne etykiety projektu, terapii i tematów są generowane z metadanych artykułu i źródeł; nie zastępują ręcznej oceny metodologicznej.