Podatności
To, co zwiększa wrażliwość przed zdarzeniem: brak snu, głód, stres, samotność, konflikt, ból, alkohol, przeciążenie albo wiele małych napięć naraz.
Liniowy model prześledzenia wyzwalacza, reakcji i konsekwencji w zachowaniu.
W DBT nie pytamy tylko: „dlaczego to zrobiłem/am?”. Pytamy dokładniej: co było wcześniej, jaki był wyzwalacz, jakie ogniwa prowadziły do zachowania i co stało się potem.
To, co zwiększa wrażliwość przed zdarzeniem: brak snu, głód, stres, samotność, konflikt, ból, alkohol, przeciążenie albo wiele małych napięć naraz.
Konkretny moment, od którego zaczyna się łańcuch. Najlepiej opisać go jak kamera: co się stało, kto co powiedział, gdzie i kiedy.
Myśli, emocje, odczucia w ciele, obrazy, wspomnienia i impulsy, które prowadzą od wyzwalacza do zachowania.
To, co chcemy zrozumieć bez zawstydzania: wybuch, odcięcie, ucieczka, kompulsja, samouszkodzenie, nadużycie substancji, milczenie albo inna reakcja.
Skutki krótkoterminowe i długoterminowe. Często zachowanie przynosi ulgę na chwilę, ale później zwiększa problem.
Miejsca, w których następnym razem można wprowadzić inną umiejętność: sen, jedzenie, STOP, TIPP, nazwanie emocji, przerwa, prośba, kontakt ze wsparciem.
Dobra analiza łańcuchowa jest konkretna, życzliwa i praktyczna. Ma prowadzić do umiejętności, nie do zawstydzenia.
Analiza łańcuchowa nie jest przesłuchaniem. Jej celem jest zrozumienie sekwencji, żeby znaleźć miejsce na zmianę.
Im dokładniej rozpisany łańcuch, tym łatwiej zobaczyć, gdzie można wejść z umiejętnością.
„Nie odpisał” to fakt. „Nie zależy mu” to interpretacja. Oba elementy mogą być ważne, ale nie są tym samym.
Na końcu pytamy: co można naprawić teraz i co można zrobić inaczej następnym razem?
Ten przykład pokazuje strukturę, nie gotową interpretację czyjejś sytuacji. W realnej pracy każdy łańcuch trzeba rozpisać bardzo indywidualnie.
Mało snu, napięcie w pracy, brak jedzenia, wcześniejszy konflikt.
Krótka wiadomość: „Nie mogę teraz rozmawiać”.
„Znowu jestem nieważny/a”, „zaraz mnie zostawi”.
Ucisk w brzuchu, lęk, złość, gorąco w twarzy.
Napisać dużo wiadomości, wymusić odpowiedź, zerwać kontakt pierwszy/a.
Seria ostrych wiadomości i blokada rozmowy.
Chwilowa ulga, potem wstyd, większy konflikt i trudniejszy powrót.
Zmiana nie musi oznaczać przerwania całego łańcucha od razu. Czasem wystarczy znaleźć jedno ogniwo, w którym można zrobić coś minimalnie inaczej.
STOP — zatrzymaj się, zrób krok w tył, obserwuj, działaj uważnie.
TIPP — gdy pobudzenie jest bardzo wysokie, zacznij od ciała.
Nazwanie emocji — „to lęk”, „to wstyd”, „to złość”, zamiast natychmiastowej reakcji.
Przerwa z powrotem — „potrzebuję 20 minut, wrócę do rozmowy”.
Naprawa — jedno konkretne działanie po fakcie, bez samobiczowania.
Plan na następny raz — wybranie jednego punktu łańcucha, nie zmiana całej osobowości.
Analiza łańcuchowa łączy się z umiejętnościami zatrzymania, regulacji pobudzenia i naprawy po zachowaniu.
Szerszy opis metody i jej zastosowania w DBT.
Przejdź dalej →Główna strona o DBT i treningu umiejętności.
Przejdź dalej →Krótka umiejętność zatrzymania automatycznej reakcji.
Przejdź dalej →Techniki regulacji bardzo wysokiego pobudzenia.
Przejdź dalej →